Asha Jyothi en Aiswarya

Wij zijn Asha Jyothi en Aiswarya. Jullie zijn op de foto ook onze moeder Ruth staan. Wij woonden met onze vader en moeder in de buurt van 'Ananda Nilayam' Wij hebben een hele lieve moeder, maar helaas moet ze nu ook werken. Ze kan dus niet zo goed voor ons zorgen. Daarom wonen wij sinds kort op 'Ananda Nilayam'. 

We hebben het hier heel erg naar ons zin. Wij moeten nu wel elke dag naar school en mijn huiswerk maken. Toen wij nog bij onze vader en moeder woonden, deden we dat alleen als we er zin in hadden. Maar we vinden het wel fijn dat er nu zo goed voor ons gezorgd wordt. We hebben een lekker bed, er is genoeg te eten en er zijn nog meer meiden. Dat vinden we wel gezellig! 

Hemalatha

Hallo allemaal. Ik ben Hemalatha. Ik ken 'Ananda Nilayam' heel goed. Ik zit namelijk op het schooltje ernaast. Ik ben ook heel lang vriendin geweest van Meghana. Ik mis haar wel hoor. 

Ik ben super blij dat ik nu in 'Ananda Nilayam' mag wonen. Thuis was ik vaak alleen, mijn moeder werkt heel veel om geld te verdienen en mijn vader is niet meer thuis. Ook moest ik thuis alleen mijn schoolwerk doen, maar dat deed ik natuurlijk dan ook vaak niet. Nu moet ik elke dag huiswerk maken van Jacomien-akka. En ik moet ook elke dag naar school. Toen ik nog thuis woonde, deed ik dat alleen als ik er zin in had. Maar ik vind het wel fijn dat er nu zo goed voor me gezorgd wordt. 

Met al deze meiden hier is het ook gezellig!

 

Palavi

Ik ben Palavi. Ik kwam ook al vaak 'Ananda Nilayam'. Alle mensen die daar wonen ken ik gelukkig al. Ik kom ook al een poosje op de zondagschool. Ik vond het altijd heel fijn bij 'Ananda Nilayam'. Het zag er zo gezellig uit als ik Meghana bracht met haar rolstoel. Nu hoef ik Meghana helaas niet meer te brengen. Ik vind het wel fijn dat ik er nu zelf mag wonen! Thuis was ik, voor- en na schooltijd namelijk ook veel alleen. 

School vind ik wel fijn, maar ik vind het leren moeilijk. Daarom ben ik super blij dat ik nu na schooltijd geholpen wordt in 'Ananda Nilayam'.  Ik moest het eerst alleen doen, maar nu heb ik hulp.

Ik help graag de andere meiden en ik vind het fijn om een praatje te maken. Ik ben heel enthousiast en ik vind het leuk als ik zie dat de andere meiden dat ook worden of zijn. Ik vind het erg als mensen verdrietig zijn. 

Prasanna

Hallo allemaal, ik ben Prasanna. Ik kwam al regelmatig naar de zondagschool. Maar eigenlijk kwam ik hier ook voor de schommel. Want ik vind het zo fijn om even te schommelen na schooltijd!

Mijn moeder werkt altijd heel hard, ik was vaak alleen met mijn broertje Dari. Ik moet er echt wel aan wennen dat ik nu niet meer samen met hem ben. Want ik ging altijd samen naar school en we speelden altijd samen. Gelukkig gaat het al heel goed, ik vind het fijn om hier te zijn. Het is erg gezellig met zo veel meiden om me heen. We doen vaak een spelletje of knutselen leuke dingen. 

Ik moet soms nog wel eraan wennen dat ik moet stilzitten, dat was ik thuis echt niet gewend, maar Jacomien-akka zegt dat het al steeds beter gaat!

Mounika

Hallo, ik ben Mounika. (uitspreken als Monika) Misschien ben ik 11 jaar, of misschien ook al 12 of 13. Ik woon sinds juli 2016 in ‘Ananda Nilayam’. Daarvoor woonde ik met mijn vader, moeder, zusje en broertje in een kleine tent vlak in de buurt van ‘Ananda Nilayam’. Mijn vader en moeder maken rieten manden en verkopen ze. We verhuizen ook wel eens tijdelijk naar een andere plaats als daar werk is.

Ik ging af en toe al naar ‘Ananda Nilayam’ voor de zondagschool. Ik genoot van de liedjes die we daar zongen en het verhaal wat vertelt werd. Maar dat vond ik wel moeilijk om helemaal te begrijpen.

Op een dag kwam de meneer van ‘Ananda Nilayam’ met mijn vader en moeder praten. Daarna ging ik samen met mijn vader en moeder kijken in ‘Ananda Nilayam’. Ze zeiden dat ik er mocht komen wonen. Ik wilde wel graag bij de andere meisjes wonen, op een mooi zacht bedje liggen en lekkere dingen eten. Maar ik wilde ook bij m’n vader en moeder blijven. Dat was wel even moeilijk. Maar nu ben ik het gewend en vind ik het erg gezellig in ‘Ananda Nilayam’. En ik mag eten zoveel ik wil!

We doen elke morgen oefeningen. Dat vind ik nog wel een beetje moeilijk. Maar Jacomien-Akka zegt dat ik al sterker wordt.

Ik ga nu ook naar school. Ik leer de Telugu letters schrijven op een leitje en de nummers. Maar die haal ik nog wel door elkaar.

Als ik groot ben wil ik ook zulke mooie manden kunnen maken net als mijn vader en moeder.

Salomi

Ik ben Salomi, ik ben 20 jaar. 8 jaar geleden kwam mijn familie in contact met de familie van Esther Rani. Zij vertelden ons over ‘Ananda Nilayam’ en dat ze daar zorgen voor meisjes zoals mij. Hanock-Anna is toen op bezoek geweest bij ons en niet lang daarna ben ik in ‘Ananda Nilayam’ gaan wonen. Daar ben ik nog steeds erg blij om. Ik kon eerst niet lopen en kroop alleen maar. Eerst heb ik met een looprekje leren lopen en nu loop ik met krukken. Ik ging ook niet naar school omdat de school te ver was van mijn huis. Ik woonde samen met mijn opa en oma en een tante met haar gezin omdat mijn moeder al vanaf dat ik baby was niet goed voor me zorgde. 

Ik ga nu zelf aan het lopend naar de school naast ‘Ananda Nilayam’ en heb al veel geleerd. Ik hoop dat m’n benen nog sterker zullen worden en ik nog beter zal leren lopen. 

 

Naomi

Hallo allemaal, mijn naam is Naomi en ik ben 20 jaar. Ik woon al sinds december 2009 in ‘Ananda Nilayam’. Eerst woonde ik samen met mijn vader, moeder, broertje en andere familie leden in Kavuru. Ik ging daar wel af en toe naar school, maar ik werd geplaagd omdat ik niet goed kon lopen en omdat mijn ene arm alle kanten op zwaait. Sinds ik in ‘Ananda Nilayam’ woon, ga ik elke dag naar school en heb ik al een heleboel geleerd. Het is niet altijd makkelijk, maar ik heb er plezier in en ik wordt nu niet meer geplaagd. Hier woon ik samen met andere meiden die ook allemaal een beperking hebben. Maar dat geeft helemaal niks en we gaan met elkaar om als zussen. We (bek)vechten wel eens maar meestal houden we het op grapjes maken en plezier hebben met elkaar. 

Naast al het leerwerk vind ik het leuk om creatief bezig te zijn zoals kaarten maken of met wol te (vinger) haken. Dat is niet zo makkelijk met 1 hand, maar gelukkig kan m’n voet ook best wat overnemen. 

Supriya

Hallo allemaal, ik ben Supriya en ik ben 21 jaar. Ik woon al vanaf 21 augustus 2006 in ‘Ananda Nilayam’. Ik was toen nog een klein meisje van 8 jaar. Ik kon erg moeilijk lopen, ik ‘huppelde’ van de ene voet op de andere. Samen met Sai ben ik geopereerd en doen we nu elke dag oefeningen zodat ik nu wat beter kan lopen. En ik ben hier voor het eerst naar school gegaan. Eerst hier in ‘Ananda Nilayam’. Toen voor de 5de klas naar de school naast ‘Ananda Nilayam’ en daarna naar de Girls Highschool in Bapatla. Ik volg nu de opleiding tot gezondheidswerker. We hebben hier ook heel veel andere dingen geleerd zoals knutselen en allerlei spelletjes. Vooral als er mensen uit Nederland op bezoek komen doen ze vaak leuke spelletjes met ons en leren we ook nog meer Engels! Ik speel ook graag met Joëlyn en Lyana. 

Dag allemaal!

 

Sujitha

Ik ben Sujitha, ik ben 21 jaar. Ik woonde eerst met mijn vader, moeder en broertje in Apikatla, een dorpje niet zo ver van Bapatla. Mijn oma woont in een dorpje vlak bij ‘Ananda Nilayam’ en is in 2006 met mijn hier naar toe gegaan. Ik was nog nooit naar school geweest, dus het was in het begin wel moeilijk. Maar de juf die toen naar ‘Ananda Nilayam’ kwam om ons les te geven leerde ons veel en deed ook leuke spelletjes met ons. Nu moet ik nog van twee vakken examen doen en als ik die gehaald heb, ben ik klaar met Intermediate College! Daarna wil ik verder leren voor onderwijzeres.

Toen ik voor het eerst in ‘Ananda Nilayam’ was kon ik m’n rechterhand en rechterbeen niet goed gebruiken. Maar door elke dag oefeningen doen gaat het nu wel beter en kan ik wel iets vastpakken. 

 

Ik vind het erg leuk om aunty te helpen of om klusjes te doen in en om het huis. Ook doe ik graag een spelletje wat we pachies ata noemen

 

Sai

Ik ben Sai en ik ben 23 jaar. Ik ken (Jacolien)Akka en (Hanock) Anna al heel lang. Toen woonden ze in een huis vlakbij waar ik woonde. Ze reden soms langs het hutje waar ik woonde en soms ging ik met kinderen uit de buurt naar hun huis. Dat was altijd erg leuk. Ik was het eerste meisje dat in juli 2006 in ‘Ananda Nilayam’ mocht komen wonen. Ik heb zelfs bij de opening een lintje door mogen knippen! Voordat ik in ‘Ananda Nilayam’ kwam wonen woonde ik met mijn vader, moeder en  broertje in een hutje in Bapatla. Mijn vader heeft een fietsriksja waar hij geld mee verdient en mijn moeder werkt in het huishouden voor en familie. Ik heb nog 3 jongere broertjes. Eerst ging ik niet naar school. Ik kon niet goed lopen, daarom was het moeilijk om naar school te gaan. Maar toen ik naar ‘Ananda Nilayam’ ging begon ik met leren en ik vond het steeds leuker! Ik heb de basisschool en Highschool al afgerond en moet nog de laatste examens van Intermediate College schrijven. Ik hoop dat dat gaat lukken, want het is mijn droom om (Engels) lerares te worden. Als ik later een goede baan heb kan ik hopelijk voor mijn familie zorgen.

Ik kan nu ook een stuk beter lopen dan eerst. Ik ben geopereerd aan mijn benen waardoor ik makkelijker op mijn voeten kan staan en we doen hier ook elke dag oefeningen om mijn benen sterker te maken. 

In beeld